December gedicht van Jaap


                           Diereleed          (waar  beurd  )

 

Opa’s poip lag op de asbak,

 de tebakspot stond er naast.

 En déér naast z’n koppie koffie.

Opa  zat en had gien haast.

 

Hai most altoid heêl hard werke

toe, dat ie nag bakker was.

Kuin  zat ie nou in z’n hoekie,

weer ie bloid  z’n krantje las.

 

Hondje  Pollie  an z’n voete.

Soms ok welderes op skoôt,

want die twei ,’t was ’n merakel,

hielde  van mekaar, heêl groôt.

 

Met Pollie  saam boskippe  hale,

den was Opoe ok weer bloid,

want Opoe zoi, wat  ze doen moste,

had de broek an zôgezoid.

 

Kui’rend  nei de kruienier toe,

die ze altoid kommen zag.

Dee de deur voor hullie open,

liet ze binnen  met een lach.

 

Op ’n keer ‘t was in de winter’….

“Had ie dat nou wel goed zien?”

 Gauw deed ie de deur weer open.

Deer stond Pollie , heêl allien.

 

’t Beissie zocht gewoôn z’n baasie,

keek de hêle winkel rond.

Achter toônbank en in hoeke,

nerges weer ie Opa  vond…..

 

…..Opa had z’n ouge slôten

voor de allerleste keer.

En ik docht ,toe dat ik ‘t hoorde:

                            “Diereleed doet vast  ok  zeer”           ©Jaap van der Oord.